Η μυϊκή θλάση είναι βλάβη που προκαλείται από υπερβολική διάταση του μυϊκού ιστού. Ο μυϊκός ιστός υπερφορτώνεται και φτάνει σε σημείο θραύσης όπου εμφανίζεται ρήξη ή μερική ρήξη. Αυτό θα οδηγήσει σε πόνο που θα επιμείνει εάν επιχειρήσει να τεντώσει ή να συσπάσει τον μυ.
Ανάλογα με τη βαρύτητά τους, οι μυϊκές θλάσεις κατηγοριοποιούνται σε Βαθμούς 1, 2 ή 3:
1ου βαθμού:
Υπάρχει βλάβη σε μεμονωμένες μυϊκές ίνες (λιγότερο από το 5% των ινών). Αυτή είναι μία ήπια βλάση που απαιτεί 2 έως 3 εβδομάδες μακριά από τον αθλητισμό. Θα πρέπει να αναζητήσετε αξιολόγηση και θεραπεία/συμβουλή από φυσιοθεραπευτή.
2ου βαθμού:
Υπάρχει πιο εκτεταμένη βλάβη, με περισσότερες μυϊκές ίνες που εμπλέκονται, αλλά ο μυς δεν έχει υποστεί πλήρη ρήξη. Η απαιτούμενη περίοδος ανάπαυσης είναι συνήθως μεταξύ 3 και 6 εβδομάδων. Και πάλι θα πρέπει να ζητήσετε την αξιολόγηση και τη συμβουλή ενός φυσιοθεραπευτή.
3ου βαθμού:
Πρόκειται για πλήρη ρήξη μυός. Σε ένα άτομο που αθλείται, αυτό συνήθως απαιτεί χειρουργική επέμβαση για την αποκατάσταση του μυός. Ο χρόνος αποκατάστασης μπορεί να είναι από περίπου 3 μήνες έως 12 μήνες.
Όλες οι μυϊκές καταπονήσεις πρέπει να ξεκουράζονται και να αφήνονται να επουλωθούν. Εάν αγνοηθεί, ένα στέλεχος βαθμού 1 έχει τη δυνατότητα να γίνει στέλεχος βαθμού 2 ή ακόμη και πλήρη ρήξη. Είναι σημαντικό να αξιολογήσετε τον μυϊκό σας τραυματισμό από έναν έμπειρο φυσιοθεραπευτή για να λάβετε τις σωστές συμβουλές και στρατηγική αποκατάστασης.
Πώς αντιμετωπίζονται οι μυϊκοί τραυματισμοί;
Προτεραιότητα είναι η προστασία του τραυματισμένου μέρους από περαιτέρω ζημιές. Ανάπαυση, Πάγος, Συμπίεση και Ανύψωση. Ο στόχος είναι να μειώσει την αιμορραγία εντός του μυϊκού ιστού. Οι εφαρμογές παγοθεραπείας με τη μορφή παγοκύστης (τυλιγμένο σε πετσέτα) θα πρέπει να συνεχιστούν για τις πρώτες τρεις ημέρες (72 ώρες) μετά τον τραυματισμό. Η αποκατάσταση μετά από αυτή την περίοδο περιλαμβάνει σταδιακή διάταση των μυών και προοδευτική αύξηση του προγράμματος μυϊκής ενδυνάμωσης και των φορτίων. Για να μειωθεί ο κίνδυνος επανατραυματισμού, αυτό θα πρέπει να γίνεται υπό την επίβλεψη φυσιοθεραπευτή.
Πώς μπορεί να μειωθεί ο κίνδυνος μυϊκού τραυματισμού;
Η προθέρμανση πριν από τους αγώνες και η προπόνηση μειώνει τους μυϊκούς τραυματισμούς, επειδή ο μυς είναι πιο ελαστικός όταν η θερμοκρασία του ιστού έχει αυξηθεί κατά έναν ή δύο βαθμούς. Μια καλή προθέρμανση θα πρέπει να διαρκεί περίπου είκοσι λεπτά, ξεκινώντας χαλαρά και τελειώνοντας με δραστηριότητα σε πλήρη ένταση.
Διατάσεις, η αποθεραπεία μετά από προπονήσεις και αγώνες μπορεί να ενισχυθεί χαλαρώνοντας το ρυθμό. Αυτή είναι επίσης η ιδανική στιγμή για να κάνετε ασκήσεις διατάσεων.
Η διατήρηση της μυϊκής δύναμης και της ελαστικότητας του μυ μπορεί να βοηθήσει στην πρόληψη των μυϊκών καταπονήσεων.
Οι μυικές θλάσεις μπορεί να προκαλέσουν μεγάλο πόνο και δυσφορία που μπορεί να διαρκέσει για αρκετές εβδομάδες ή και μήνες. Αυτοί οι τύποι τραυματισμών μπορούν να σας εμποδίσουν να συμμετάσχετε στον αθλητισμό καθώς και στις καθημερινές σας δραστηριότητες. Η φυσιοθεραπεία μπορεί να βοηθήσει στη βελτιστοποίηση της αποκατάστασης του προβλήματος, ή εάν απαιτείται, να σας παραπέμψει στο κατάλληλο άτομο για περαιτέρω διερεύνηση και θεραπεία.
